4.1 Analiza

Racjonalne podejmowanie decyzji w warunkach współczesnego rynku kapitałowego wymaga przeprowadzenia analizy dającej odpowiedź na pytanie o najkorzystniejsze dla emitenta źródło pozyskania środków. Najistotniejszą kwestią – od której w dużej mierze zależeć będzie powodzenie całego procesu – jest ustalenie kwoty emisji oraz jej struktury, tzn. podziału na serie i transze, ustalenie terminów wykupu, oprocentowania i innych warunków emisji.

Analiza powinna dać odpowiedź na dwa pytania: jaka kwota emisji będzie bezpieczna dla budżetu jst oraz jak rozłożyć spłatę na poszczególne lata, aby obciążenie budżetu było jak najmniejsze. Analizując wielkość kwoty i jej strukturę należy brać pod uwagę nie tylko limity z tytułu art. 169 i 170 ustawy o finansach publicznych, ale także rzeczywistą zdolność jst do obsługi i spłaty zadłużenia przy zachowaniu finansowania bieżącej działalności, czyli tzw. „wolne środki”, czy też „nadwyżkę operacyjną” (ujmowaną najogólniej jako dochody – wydatki bieżące).

Potencjalny emitent powinien się kierować trzema zasadami:

w kwestii wielkości zadłużenia i poziomu rocznych spłat nie może być przekroczony limit 15% wynikający z art. 169 ustawy o finansach publicznych oraz limit 60% wynikający z art. 170 tej ustawy;

poziom „wolnych środków” w każdym roku powinien być utrzymany na możliwie wysokim poziomie, umożliwiającym realizację innych inwestycji;

czas spłaty zadłużenia powinien być na tyle krótki, by umożliwić szybkie uwolnienie budżetu od zadłużenia.

Uwzględniając powyższe postulaty, konieczne będzie także podjęcie decyzji w sprawie rozkładu na poszczególne lata obciążenia budżetu wydatkami na obsługę długu i rozchodami na wykup emisji.

Prace przygotowawcze, czyli przede wszystkim analizy finansowe, powinny być przeprowadzane z pomocą wyspecjalizowanych firm doradczych, gdyż to właśnie od starannego i rzetelnego przeanalizowania sytuacji finansowej i od precyzyjnego dostosowania kształtu emisji do możliwości i potrzeb jednostki samorządu terytorialnego, zależy powodzenie całego przedsięwzięcia.

W wyniku takich analiz powinno dojść do ustalenia podstawowych parametrów kształtujących cały program emisji obligacji: celu emisji, kwoty, terminu wykupu, oprocentowania, podziału na transze i serie. Parametry te powinny być zaprezentowane radnym, aby podejmując uchwałę w sprawie emisji, byli oni przekonani o słuszności przyjętych założeń.

Przykładowa struktura emisji obligacji